یکی از عناصر بسیار مهم در هر برنامه سفری، غذاست که خود می تواند به عنوان یک جاذبه خاص سیاحتی مطرح شود. مکتبهای مادر آشپزی جهانی، چینی، رومی و ایرانی است و تمامی غذاهای کشورهای جهان از این سه مکتب اصلی سرچشمه گرفته است. 


طبق مطالعات انجام شده، مکتبهای مادر آشپزی جهانی، چینی، رومی و ایرانی است و تمامی غذاهای کشورهای جهان از این سه مکتب اصلی سرچشمه گرفته است، در این حالت که پی به اهمیت و نقش غذا در فرهنگ خود به عنوان یک نمادفرهنگی با قدمت و پیشینه ای بسیار، بیشتر پی خواهیم برد. درحال حاضر آشپزی چینی توانسته نقش و موقعیت خود را بطور کامل حفظ کند. ارائه چندین نوع غذا با رعایت سلسله مراتب در یک وعده غذایی؛ طبخ سریع و آسان، و اهمیت به سلامت غذا و موادغذایی، ظروف غذا، تنوع و فراوانی در طبخ و ارائه غذاها، از عوامل تأثیرگذار در گسترش آشپزی چینی است.
آشپزی چینی، به جز تأثیر بسیار در آشپزی کشورهای خاوری نظیر تایلند، مالزی، سنگاپور و… حتی ژاپن و سایر کشورهای منطقه توانسته به راستی سایه تسلط خود را بر پهنه پهناور کره زمین بگستراند، رستوران های چینی را ما می توانیم در تمامی کشورهای جهان ببینیم، رستورانهای چینی در برخی کشورها به دلیل فراوانی مراکز تأمین غذای گرم ارزان قیمت، خوشمزه و سالم به شمار می آید، نظیر کشورهای اروپایی و یا آمریکا و یا در برخی از کشورها به عنوان غذایی لوکس یا گران شناخته شده است، نظیر کشور ما و مراجعان خاصی نظیر خارجیان مقیم، مسافرانی از کشورهای آسیای جنوب شرقی و خاوری و اروپایی و یا نخبگان و ثروتمندان وطنی دارند.
در کشور مالزی به دلیل نزدیکی به چین و فراوانی افراد چینی نژاد عرضه غذای چینی در کنار غذاهای مالایی که آن هم از این نوع غذا و غذاهای هندی تأثیرپذیرفته است، جایگاه و ویژگی خاصی دارد. در بسیاری از رستوران ها، انواع و اقسام غذاها با قیمتی ارزان(حتی با مقایسه با ارزش پایین پولی ما) قابل دسترس برای عموم در همه جا حتی در مراکز استراحت گاهی بین‌راهی است.
 در ماه مبارک رمضان، بازار غذا به راه می افتد، که خود جاذبه ای خاص برای مسلمانان و غیرمسلمانان به شمارمی آید. در مالزی، غذا خاطره ای فراموش نشدنی از انواع غذاها در ذهن هر گردشگر و مسافری می گذارد.
غذاهای تایلندی یا کره ای که کم و بیش از آشپزی چینی تأثیر پذیرفته اند، خود را به نوعی پذیرفتنی به جامعه بومی و جهانی شناسانده اند و آشپزی ژاپنی هم در این زمره قرار می گیرد. در تمامی این کشورها از غذا، می توان به عنوان «نوعی جاذبه سیاحتی» یاد کرد.
آشپزی نوین که مادر آشپزی اروپایی است توانسته در طی سالیان متمادی، تسلط خود را در اروپا و جهان حفظ کند، مغازه های پیتزافروشی را در تمامی دنیا به وفور می توان مشاهده کرد. ماکارونی، پاستا و لازانیا و… نیز از این جمله هستند.
به جز ایتالیا، فرانسه نیز توانسته در دنیای امروز خود را به عنوان مهد آشپزی پیشرفته و ممتاز دنیا معرفی کند، بطوری که رستوران ها و آشپزهای فرانسوی در جهان سرآمد شناخته می‌شوند و همین عامل توانسته نقشی مؤثر در جذب تعداد بیشتری از گردشگران در این کشور مهم توریست پذیر جهان، داشته باشد.
آشپزی ایرانی مادر آشپزی هندی، ترکی و عربی(خاورمیانه) و… به شمار می آید ولی در حال حاضر، این فرزندان بر مادر خود پیشی گرفته اند و برخی از غذاهای هندی، ترکی و عربی، بسیار پرمصرفتر از غذاهای ایرانی در سطح دنیا به شمار می آید. آشپزی ایرانی حتی در داخل کشور نیز نتوانسته رشد و توسعه لازم را داشته باشد، و روز به روز دچار پس رفت بوده است. کشور ما با داشتن مناطق و فرهنگ های گوناگون و غنی که هرکدام در جای خود انواع پیش غذا، آش، مکمل غذا، غذای اصلی دسر و شیرینی را دارند، بطوری که در حدود 2200 نوع غذا و 109 نوشیدنی و انواع شیرینی و نان در سطح کشور شناسایی شده است.

رستورانهای کبابی

در رستوران های ما فقط چند نوع کباب و برنج عرضه می شود و این فهرست غذایی در تمامی رستوران ها در سطح کشور بااندکی تفاوت در بعد کمی و کیفی، ثابت است، حتی در رستوران‌های سنتی در کنار این نوع غذاها، فقط آبگوشت ویا حلیم بادمجان به عنوان نمادغذای سنتی ایرانی، معرفی و عرضه می شود. آشپزی خانگی ما هم باوجود برخورداری از تنوع و گوناگونی بیشتر، خود را به عنوان روشی سخت با طبخی طویل مدت و تخصصی مطرح می کند که در خانواده های شهرنشین به علت گرفتاری ها و مسؤولیت های بسیار، کم کم جای خود را به آشپزی سریع پخت و وارداتی غربی می دهد و این یک ضایعه اسفناک برای فرهنگ و هویت ما است…
در پرسشنامه های ارزیابی گردشگران خارجی بازدیدکننده از ایران، همیشه شکوه و گلایه‌هایی از نوع غذای صرف شده در طول سفر دیده می شود، زیرا برای گردشگری که در روز حداقل دو وعده و در عرض یک هفته حدود 14 بار مجبور به استفاده از یک فهرست غذایی ثابت و همیشگی و تکراری است، خستگی، ملالت و دل زدگی بسیار به بارخواهدآمد. متأسفانه کسی هم در این باره خود را مسؤول نمی داند، جشنواره های غذا با اهدافی نظیر بهبود شرایط غذایی ما، برگزارمی شود ولی درنهایت به ارائه انواع تنقلات، کالباس و سوسیس و پیتزا و… می پردازد.
به نظرمی رسد سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، بتواند در این راستا پیشقدم شده و شش متولی را برعهده گیرد و با همکاری اتحادیه رستوران داران و متولیان فرهنگ عمومی کشور (وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزارت آموزش و پرورش و آموزش عالی، مراکز آموزشی وابسته و تمامی متولیان عرضه و توزیع موادغذایی)، به معرفی و بهبود شرایط غذایی ما بپردازد.
 غذا در هر کشور باید به عنوان یک نمادفرهنگی با پیشینه تاریخی موجب مباهات و جذب سایر فرهنگ ها باشد و اهمیت دیرینه خود را بازیابد. غذای ما باید تنوع بیشتر یابد و سلسله مراتب خودرا حفظ کند طوری که در هر برنامه غذایی حداقل سه نوع غذا و پیش غذا ، غذای اصلی به همراه مکمل ها و دسر جای داشته باشد. (در آشپزی چینی در برخی از موارد حتی 7ـ8 نوع غذای مختلف در یک وعده غذایی عرضه می شود) باید حجم مصرفی غذای ماکمتر شود، استفاده از حجم بسیار زیاد بویژه انواع پلو، بسیار محدود و کم کم جای خود را به استفاده از حجم مناسب و به اندازه مورد نیاز غذا بدهد.
با حفظ ماهیت اصلی، تغییراتی در روش طبخ و کاهش زمان تهیه غذا صورت گیرد، خدمات (سرویس دهی) در هنگام عرضه غذا باید تحول اساسی یابد، ارائه غذای بوفه در رستوران های کشور معمول شود، بطوری که فرد مراجعه کننده بتواند در هر بار مراجعه، از چندین نوع غذای متنوع، در حجمی به اندازه دلخواه، استفاده کند.
در ارائه، تزئینات و آرایش غذا، که در جذب بیشتر مخاطب و ایجاد انگیزه بیشتر مؤثر است، تغییراتی ایجاد شود، تمامی این تمهیدات علاوه بر بهبود شرایط غذایی ما، افراد را به استفاده از انواع غذای مناسب و متنوع (به علت فراوانی با قیمتی ارزان تر) در بیرون سوق خواهددادو موجب کاهش زحمت و استفاده بیشتر و بهتر از وقت و فرصت در خانواده ها و ارتقای بهره وری کاری و اجرایی در سطح کشور خواهدشد.
همین عوامل در کشورهای جنوب شرقی آسیا نظیر مالزی، چین، تایلند، اندونزی و… باعث شده است، بیشتر افراد جهت سروغذای خود (هر سه وعده اصلی غذایی) به مراکز عرضه و ارائه غذای گرم و سرد مراجعه کنند. در بسیاری از خیابان های این کشورها در یک مجتمع به صورت غرفه ای ویا توسط دستفروشان انواع غذا به صورت بوفه و بعضا با طبخی سریع طبق خواسته متقاضیان بطوری که قابل مشاهده هستند، عرضه می شود.