جغرافیای توریستی روابط انسان را با محیط به هنگام وقت فراغت مطالعه می کند. فعالیت های توریستی و مسافرت های داخلی و خارجی بخشی از فعالیت های انسانی را تشکیل می دهد و با اقتصاد ملی کشورها پیوند می خورد. از طرفی محل استفاده از اوقات فراغت و تعطیلات شکل سالم سازی جسم و روح به  خود می گیرد و در این رابطه از جغرافیای پزشکی تاثیر می پذیرد.انسان و خصوصیات حیاتی وی محیط پیرامونی را بر پهنه زمین تشکیل می دهد و بنابراین پیکره زمین سطح تجمع محور مطالعات جغرافیایی است


جغرافیای توریستی روابط انسان را با محیط به هنگام وقت فراغت مطالعه می کند. فعالیت های توریستی و مسافرت های داخلی و خارجی بخشی از فعالیت های انسانی را تشکیل می دهد و با اقتصاد ملی کشورها پیوند می خورد. از طرفی محل استفاده از اوقات فراغت و تعطیلات شکل سالم سازی جسم و روح به  خود می گیرد و در این رابطه از جغرافیای پزشکی تاثیر می پذیرد.انسان و خصوصیات حیاتی وی محیط پیرامونی را بر پهنه زمین تشکیل می دهد و بنابراین پیکره زمین سطح تجمع محور مطالعات جغرافیایی است. از این رو تغییراتی که بر پیکره زمین به وجود می آید ناشی از نقشی است که در نتیجه رفتارهای گوناگون انسان ایجاد می گردد و تجزیه و تحلیل تغییرات ناشی از ایفا» این نقش ها و رفتارهای انسانی، جز» مهمترین وظایف مطالعات جغرافیایی هستند.انسان و گروه های اجتماعی به وجود آورنده اصلی تغییرات مکانی و شکل دهندگان پیکره هایی هستند که بر پهنه زمین به وجود می آیند. تداوم مراحل تغییرات مکانی نیز به  دست انسان صورت می گیرد. جغرافیای انسانی علم بررسی اشکال مختلف سازمان دهی مکان یافته و مراحل مکانی است که در نتیجه ایفا» نقش انسان و گروه های اجتماعی شکل گرفته اند. به عبارت دیگر آنچه که در چارچوب روابط انسان با محیط یا مکان پیرامون وی به وجود می آید موضوع مطالعه ای است برای جغرافیای انسانی، از آنجا که هر کدام از نقش های اساسی انسان به عنوان بخشی از قالب کلی جغرافیا می تواند مورد بررسی قرار گیرد و مطالعه درباره چگونگی اجرای نقش استراحت و فراغت از کار، خودبه خود از وظایف جغرافیای توریستی محسوب می گردد بنابراین مطالعه جغرافیای توریستی از وظایف علم جغرافیا است و با توجه به جنبه کاربردی آن پایه و اساس منطقی پیدا می کند، استراحت، گذران و اوقات فراغت جز» نقش های اساسی انسان است و انسان برای انجام آن نیازمند فضا و مکان جغرافیایی است. فضا و مکان جغرافیایی تحت تاثیر نقش استراحتی انسان دستخوش تغییر و دگرگونی می شود و به این ترتیب با اجرای چنین نقشی رابطه مستقیمی بین انسان و محیط برقرار می گردد که منجر به پیدایش پدیده های گوناگون می شود. استفاده از تعطیلات برای مسافرت به مکان های مذهبی، بازرگانی، تفریحی، بهداشتی، بررسی در عوامل مختلف طبیعی را به همراه دارد و در اینجا است که جغرافیای توریستی این وظیفه را به عهده می گیرد، چرا که میان وقت گذرانی انسان در هوای آزاد و محیط طبیعی او رابطه محکمی وجود دارد و محیط های طبیعی خاص، تفریحات و امکانات ویژه ای خلق می کند که با امکانات توریستی نواحی دیگر تفاوت دارد. بنابراین مطالعات پدیده های ناشی از روابط انسان و محیط پیرامون ایفا نقش استراحتی انسان و فعالیت های مربوط به آن را در ابعاد مختلف زمانی و مکانی با توجه به شرایط سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی حاکم بر جوامع قلمرو جغرفیای توریستی را مشخص می دارد.
کانون های جلب توریست
توسعه صنعت توریسم در کنار منافع بسیاری که از نظر فرهنگی - سیاسی دارد، از جهت اقتصادی نیز باعث گشایش و رونق می شود. نکته حائز اهمیت در این است که کشورهای توریستی از چه نوع جاذبه هایی برخوردار هستند و این جاذبه ها تا چه میزان برای توریست ها جالب و بااهمیت هستند. قدر مسلم کشورهایی که از کانون ها و قطب های توریستی جهان به شمار می آیند، کوشیده اند که جاذبه های توریستی خود را به بهترین نحو شناسایی و معرفی نمایند و با برنامه ریزی ها و طرح های جامع توریستی و دادن امکانات رفاهی - خدماتی و تسهیلات حمل و نقل مناسب، جهانگردان بیشتری را جذب نمایند.
عوامل محیطی و جغرافیای توریستی
در مفهوم محیط جغرافیایی، قبل از هر چیز تاکید در موجودیت و حضور جامعه است و نمی توان ویژگی های جامعه را از شرایط طبیعی یا مکانی جدا کرد. هر چشم انداز جغرافیایی، هماهنگی و سازگاری انسان را با شرایط مکانی ظاهر می سازد و هیچ محیط جغرافیایی بدون نمایش فعالیت های انسان تحقق نمی یابد، از این جهت روی فرهنگ انسانی و بستر مکانی بیش از هر چیز تاکید می شود، که با گذشت زمان یعنی در طول تاریخ شکل گرفته و تکامل می یابد و به حیات خود ادامه می دهد.از آنجایی که مناطق جغرافیایی هر کدام ویژگی های خاص خود را دارند. جاذبه های طبیعی نیز به تبعیت از آنها شکل می گیرند و به همین دلیل حوزه های فعالیت جهانگردی نیز متنوع بوده و از حوزه ای به حوزه دیگر فرق می کند. مناطق کوهستانی و ییلاقی، دره ها و غارهای طبیعی، سواحل دریا و دریاچه ها، چشمه های آب معدنی و نواحی جنگلی و نظایر آن، جاذبه هایی هستند که در جلب توریست بسیار حائز اهمیت بوده و ساماندهی به آنها جهت توسعه توریسم امری ضروری به نظر می رسد.اصولا توریست ها در تعطیلات تابستانی به مسافرت می روند و مکان هایی را برای استراحت و گذران اوقات فراغت خود انتخاب می کنند که هوایی معتدل و طبیعتی آرام داشته باشند، تا بدین وسیله مدتی را به دور از زندگی شهری بگذرانند، حرکت و جابه جایی میلیون ها توریست در فصل تابستان نیز برای کشورهای میزبان مشکلاتی به بار می آورد که بی توجهی به آن، زیان های ناگواری را به بار خواهد آورد، از این جهت آژانس های توریستی با هماهنگی مراکز اقامتی، هتل ها و سازمان های  اداری کانون های جهانگردی می بایست با توجه به پیش بینی های لازم اقداماتی به عمل آورند که از بروز ناهنجاری های توریستی کاسته شده و رضایت خاطر جهانگردان فراهم گردد. توریسم زمستانی نیز از اشکال فصلی جهانگردی است که در اکثر کشورها در حال گسترش است و برنامه ریزی برای آن می تواند به فعالیت های جهانگردی در فصل زمستان،  رونق بخشد.جاذبه های توریستی که در ساخت و شکل گیری آنها انسان دخالت داشته  از دیگر توان های جهانگردی به شمار می آیند که هرکدام از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده و گروه های مختلف توریستی را به سوی خود جلب می کنند. در عصر حاضر مراکز معیشتی انسان، به ویژه شهرها، نقش هایی را ایفا» می کنند که به طریقی نیازهای اساسی انسان و از جمله نیازهای فراغتی - توریستی او را تدارک دیده و تامین می کنند و اینکه یک شهر توان ایفا چه نقشی را در رابطه با امکانات همه گونه خود داشته باشد، اشکال متنوعی از شیوه های گذران اوقات فراغت و جهانگردی پدید می آید که برحسب نیازهای روحی  - جسمی و علاقه جهانگردان و با توجه به امکانات مالی و اقتصادی آنان مورد استفاده قرار می گیرند. گستردگی نقش های توریستی شهری در ابعاد مختلف آن، از چنان اهمیتی برخوردار است که نه تنها جایگاه آن در طرح های جامع شهری می بایست روشن و مشخص باشد، بلکه طرح های جامع توریستی شهری را نیز می طلبد، که در آنجا پیش بینی های لازم جهت تخصیص فضاهای مورد نیاز برای کاربری های مختلف توریستی اعم از تاسیساتی - اقامتی و فراغتی - تفریحی در اولویت قرار می گیرند. آنچه که به چنین طرح های جامعی برای شهرهای تاریخی، به ویژه در بافت قدیمی آنها را سابقه تمدنی کهن، قوت می بخشد، توجه به میراث های فرهنگی در ابعاد مختلف است. مجموعه آثار باستانی و تاریخی درون شهرها نه تنها نیاز به مرمت و حفاظت جهت حفظ ارزش های ملی به یادمانده از پیشینیان هر جامعه ای دارد، بلکه با عرضه عینی آنها به جهانگردان، توریسم فرهنگی اشاعه می یابد. گرچه چنین آثار و بناهایی بعضا کاربری های پیشین خود را بازنخواهند یافت،  لیکن با ارائه کاربر های فرهنگی-   سنتی و با نگرش به جنبه های توریست پذیری آن می توان آنها را فعال نمود و با حفظ ارزش ها از جنبه های اقتصادی آن نیز بهره گرفت.